Jeden dzień, który zmienia to, jak firmy budują automatyzacje
12 maja 2026 UiPath ogłosił coś, czego rynek czekał od miesięcy: natywną, gotową do produkcji integrację z agentami kodującymi AI. Na starcie: Claude Code (Anthropic) i Codex (OpenAI). Kolejne modele zaplanowane na drugą połowę 2026.
To nie jest eksperyment w sandboxie. UiPath for Coding Agents jest już dostępny dla klientów enterprise. Tego samego dnia, gdy SAP na SAPPHIRE ogłaszał wizję Autonomous Enterprise.
Jeśli zarządzasz procesami automatyzacji procesów w polskiej firmie, masz teraz zupełnie inne pytanie do rozważenia: nie “czy wdrożyć AI w automatyzacji”, lecz “którym agentem kodującym zacząć — i jak nad tym zapanować”.
Co ogłosił UiPath
UiPath for Coding Agents to integracja na poziomie platformy, która pozwala uruchamiać zewnętrznych agentów AI bezpośrednio w procesach automatyzacji — z pełnym governance, audytem i kontrolą dostępu w standardzie.
Kluczowe fakty:
- GA: 12 maja 2026 — dostępne natychmiast dla enterprise customers
- Na starcie: Claude Code (Anthropic) i OpenAI Codex
- Kolejne integracje zaplanowane przez całe 2026
- Warstwa orkiestracji: Maestro, oparty na Temporal durable execution
- Governance w standardzie: policy enforcement, audit trails, credential vault, RBAC, runtime controls
CEO i założyciel UiPath Daniel Dines ujął to wprost: “Teraz każdy może opisać, co chce, polecić agentowi kodującemu to wyprodukować i przeprowadzić przez etapy do produkcji.”
Jak to działa — architektura w jednym zdaniu
UiPath nie buduje własnego agenta AI. Zamiast tego tworzy neutralną warstwę orkiestracji, która łączy dowolnego agenta z systemami enterprise — zachowując pełną obserwowalność i kontrolę.
W praktyce:
- Programista (lub analityk biznesowy) opisuje w języku naturalnym, co ma robić automatyzacja
- Coding agent (Claude Code lub Codex) generuje kod automatyzacji
- Maestro przyjmuje ten kod, przeprowadza przez pipeline testów, wdrożenia i governance
- Na każdym etapie: log, audit trail, credential vault — niezależnie od tego, który agent wygenerował kod
Ważna konsekwencja: możesz mieć Claude Code w jednym dziale i Codex w innym. UiPath zarządza governance dla obu jednakowo. Nie ma lock-inu na jednego dostawcę modelu.
Dwie grupy, które to zmienia
Deweloperzy i zespoły automatyzacji
Do tej pory: piszesz kod w UiPath Studio, testujesz, wdrażasz. Teraz: opisujesz efekt, agent generuje kod, ty recenzujesz i zatwierdzasz do produkcji. Tempo prototypowania wzrasta wielokrotnie — szczególnie przy powtarzalnych typach automatyzacji (integracje API, transformacje danych, procesy RPA).
Co się nie zmienia: odpowiedzialność za jakość kodu i poprawność procesu pozostaje po stronie człowieka. Agent generuje, człowiek zatwierdza.
Właściciele procesów i analitycy biznesowi
To jest potencjalnie ważniejsza zmiana. Do tej pory: żeby opisać nową automatyzację, potrzebowałeś dewelopera, specyfikacji, sprintu. Teraz: możesz opisać co chcesz w języku naturalnym, agent produkuje wersję roboczą, IT zatwierdza do produkcji.
Bariera między “wiem, czego potrzebuję” a “mam działającą automatyzację” staje się dramatycznie niższa.
Governance — to jest sedno, nie dodatek
W dyskusjach o coding agents najczęściej pomija się pytanie, które zadaje każdy CISO i każdy dyrektor operacyjny: kto odpowiada za kod wygenerowany przez AI, który działa w produkcji?
UiPath odpowiada na to inaczej niż większość dostawców. Zamiast próbować “zabezpieczyć agenta” po fakcie, governance jest wbudowany w warstwę orkiestracji:
- Policy enforcement — każda automatyzacja wchodząca na platformę przechodzi przez zdefiniowane polityki, niezależnie od źródła (człowiek czy AI)
- Audit trails — pełna historia: kto zatwierdził, kiedy wdrożono, który model wygenerował kod
- Credential vault — agent nigdy nie ma bezpośredniego dostępu do credentiali; wszystko pośredniczy Maestro
- RBAC — role-based access control na poziomie procesu, nie tylko na poziomie platformy
- Runtime controls — możliwość zatrzymania lub wycofania automatyzacji bez wpływu na pozostałe procesy
Dla firm objętych NIS2 i DORA: to nie jest opcjonalne. Każdy system automatyzacji przetwarzający dane krytyczne musi mieć audytowalność. UiPath for Coding Agents dostarcza ją natywnie.
Dlaczego to ważne teraz — kontekst rynkowy
Raport Deloitte z 2026 roku mówi: 79% firm ma agentów AI “w jakimś stopniu”, ale tylko 11% ma ich w produkcji. Luka między POC a produkcją wynika z dokładnie tych problemów, które UiPath właśnie zaadresował: governance, audytowalność, integracja z istniejącymi procesami.
Jednocześnie SAP na SAPPHIRE 2026 ogłosił 200+ wyspecjalizowanych agentów Joule dla finansów, HR i procurement — partnerując z Anthropic (Claude), Mistral i Cohere. UiPath jest pozycjonowany na SAPPHIRE jako warstwa orkiestracji łącząca Joule z systemami legacy i zewnętrznymi aplikacjami.
Innymi słowy: dwa największe ekosystemy enterprise software jednocześnie otwierają się na agentów AI — SAP od strony procesów ERP, UiPath od strony automatyzacji i orkiestracji. Polskie firmy, które mają oba systemy, są w centrum tej zmiany.
Jak zadziałać w ciągu 30 dni
Krok 1: Zidentyfikuj jeden proces pilotowy
Najlepszy kandydat: automatyzacja, którą już masz w UiPath, ale której utrzymanie zajmuje nieproporcjonalnie dużo czasu deweloperskiego. Procesy z dużą ilością powtarzalnego kodu (integracje API, raporty, transformacje danych) reagują najlepiej na wsparcie coding agenta.
Krok 2: Sprawdź, czy masz gotowość governance
Zanim uruchomisz coding agenta w produkcji, odpowiedz na 3 pytania:
- Czy masz zdefiniowane polityki dostępu dla automatyzacji w UiPath Orchestrator?
- Czy Twój zespół IT ma ustaloną procedurę code review dla automatyzacji generowanych przez AI?
- Czy wiesz, które dane przetwarzane przez automatyzacje są objęte NIS2 lub DORA?
Jeśli nie — to jest praca do zrobienia zanim uruchomisz agenta, nie po.
Krok 3: Wybierz agenta i zacznij od prototypu, nie od produkcji
Claude Code i Codex mają różne charakterystyki — Claude Code sprawdza się lepiej przy złożonych, wielokrokowych procesach wymagających rozumowania; Codex przy generowaniu kodu z precyzyjnej specyfikacji. Zacznij od jednego agenta, jednego procesu, pełnego nadzoru człowieka.
Co SNOK rekomenduje
SNOK jako UiPath Platinum Partner pracuje z Claude Code wewnętrznie — to samo narzędzie, które teraz wchodzi natywnie do platformy UiPath. Wiemy z praktyki, jak te modele zachowują się przy realnych procesach enterprise.
Trzy obserwacje dla polskich firm rozważających wdrożenie:
Po pierwsze: vendor-agnostyczność UiPath to realna przewaga, nie marketingowy slogan. W środowiskach, gdzie różne działy mogą preferować różne modele AI (IT vs operations vs finance), możliwość orkiestracji wielu agentów przez jedną platformę eliminuje problem fragmentacji governance.
Po drugie: NIS2 i DORA nie są problemem “na potem”. Jeśli automatyzacje dotykają infrastruktury krytycznej, danych finansowych lub systemów operacyjnych — audytowalność jest wymogiem prawnym, nie opcją. UiPath for Coding Agents spełnia ten wymóg natywnie.
Po trzecie: bariera wejścia właśnie się obniżyła, ale kompetencje integracyjne nadal mają wartość. Agent kodujący generuje kod automatyzacji — ale nie rozumie Twoich procesów biznesowych, systemów legacy i zależności integracyjnych. Tu wciąż potrzebny jest integrator, który wie, jak to wszystko się ze sobą łączy.
Chcesz zobaczyć to w praktyce lub omówić wdrożenie w swojej firmie? Napisz do nas - odpowiemy w ciągu 48 h.